Egzamin zawodowy Technika Farmaceutycznego – jak korzystać z fragmentów Farmakopei Polskiej?

with Brak komentarzy

egzamin zawodowy technik farmaceutycznyEgzamin zawodowy Technika Farmaceutycznego składa się z części teoretycznej i praktycznej. Egzamin praktyczny obejmuje wypełnienie protokołu na postawie odpowiednich obliczeń oraz praktyczne sporządzenie leku recepturowego. Podczas części praktycznej egzaminu na stanowisku egzaminacyjnym przygotowane są niezbędne meteriały, substancje, sprzęt i utensylia w tym Zestaw Materiałów Farmaceutycznych, który zawiera wybrane fragmenty Farmakopei Polskiej i ewentualne ulotki leków gotowych.

Jak dobrze wykorzystać fragmenty Farmakopei Polskiej, aby otrzymać jak najlepszy wynik egzaminu?

Po pierwsze:

  • należy uważnie przeczytać pytania w  protokole egzaminacyjnym, część z nich zazwyczaj dotyczy konkretnego składnika leku recepturowego

Po drugie:

  • zastanowić się, które z tych informacji można znaleźć w Farmakopei Polskiej, a następnie skorzystać z fragmentów farmakopei załączonych w Zestawie Materiałów Farmaceutycznych.

Przykład:

Załóżmy, że lek recepturowy przepisany na recepcie jest w postaci mieszanki, jednym ze składników przepisanej mieszanki jest chlorowodorek papaweryny w ilości 0,25.

Jedno z pytań w protokole egzaminacyjnym dotyczy substancji stałych, więc również chlorowodorku papaweryny:

 

Egzamin Zawodowy Technika Farmaceutycznego

W polu „nazwa zgodnie z monografią FP X” należy wpisać dokładną nazwę, która znajduje sie w farmakopealnej monografii substancji. Należy więc skorzystać z Zestawu Matreriałów Farmaceutycznych dostepnych na stanowisku egzaminacyjnym, odszukać w zestawie farmakopealną monografię chlorowodorku papaweryny i wpisać w protokole nazwę zgodną z monografią.

Monografia chlorowodorku papaweryny, Farmakopea Polska X:

monografia Papaverinum hydrochloridum

W tabeli protokołu powinna więc być wpisana nazwa oznaczona na powyższym zdjęciu czerwoną strzałką: Papaverini hydrochloridum lub Papaweryny chlorowodorek. Ilość w gramach: 0,25.

Na podstawie kluczy egzaminacyjnych z ubiegłych lat można wyciągnąć wniosek, że tylko nazwa zgodna z Farmakopeą Polską jest uznana za poprawną i przyznawany jest punkt.

Uwaga! Warto więc skupić się na prawidłowych „końcówkach” jeśli wpisujemy nazwę łacińską, wystarczy przepisać poprawnie nazwę z farmakopealnej monografii substancji.

 

Inny przykład pytania z protokołu egzaminu praktycznego:

Egzamin zawodowy Technika Farmaceutycznego

W przypadku pytania tego typu, warto również skorzystać z dostępnych na stanowisku fragmentów Farmakopei Polskiej:

  • farmakopealnej monografii Papaverini hydrochloridum

oraz

  • farmakopealnej tabeli opisującej znaczenie określeń rozpuszczalności

W monografii chlorowodorku papaweryny należy odszukać informację o jej rozpuszczalności (zaznaczona kolejną czerwoną strzałką na zdjęciu powyżej): Rozpuszczalność: substancja dość trudno rozpuszczalna w wodzie.

Następnie, należy skorzystać z Zestawu Materiałów Farmaceutycznych, który zawiera fragment Farmakopei Polskiej: tabelę opisującą znaczenie poszczególnych określeń rozpuszczalności:

Egzamin Zawodowy Technika Farmaceutycznego

Zgodnie z tabelą farmakopealną, określenie dość trudno rozpuszczalna oznacza, że na 1 gram substancji potrzeba od 30 do 100 ml rozpuszczalnika.

Przykład: w recepcie zapisano 0,25 g chlorowodorku papaweryny. W protokole, w miejscu „przybliżona objętość rozpuszczalnika  – wody, zgodnie z FP X niezbędna do rozpuszczenia zapisanej ilości substancji w leku recepturowym” należy wpisać 7,5 – 25 ml wody.

 

źródło:

Farmakopea Polska X

CKE, Egzamin potwierdzajacy kwalifikacje w zawodzie technik farmaceutyczny, arkusz, kryteria oceniania.